Roepingenzondag

26-04-2026

Deuren geven ons toegang tot elkaar | een uitnodigende deur

Vandaag, zondag 26 april, is het Roepingenzondag. Ook wel bekend als de zondag van de Goede Herder. Elk jaar op de vierde zondag van Pasen vieren we Roepingenzondag. De Katholieke Kerk, in het bijzonder in Nederland, vraagt dan aandacht voor de roeping tot het ambt (priester, diaken) en het religieuze leven.

Het thema voor 2026 is 'Bouw mijn Kerk op'. Het thema verwijst naar het visioen van de heilige Franciscus van Assisi en sluit aan bij zijn 800ste sterfdag.

Pastoor Geertjan had een inspirerende bijpassende preek in de Vieringen van dit weekend. Hieronder kunt u deze nog eens rustig teruglezen. Graag vragen we ook uw gebed om roepingen. Bidt u mee.

Preek van pastoor Geertjan:

“Ik stond voor een gesloten deur.” Dat hebben we allemaal wel eens meegemaakt. Je gaat naar iemand toe, belt aan, en er doet niemand open. Dat is teleurstellend. Juist wanneer je behoefte hebt om ergens welkom te zijn, moet je buiten blijven.

Deuren geven ons dus toegang tot elkaar. Zo’n deur is zinvol, want zonder deur zou je opgesloten zitten. Zo’n deur geeft bewegingsvrijheid, om zelf naar buiten te kunnen gaan en om anderen bij je binnen te kunnen laten. Het voordeel van een deur is verder, dat je zelf kunt bepalen wie en wat je binnenlaat. Want niet alles is goed voor je. Wat schadelijk is, wil je liever buiten laten. En wat opbouwend is, wil je graag binnen laten.

Jezus wijst ons vandaag ook op dat verschil. Er is de stem van de Goede Herder, dat is de stem van het ware, het goede, het mooie en edele. Het is de stem van het gelukkige en bloeiende leven, zoals Jezus zegt: Ik ben gekomen opdat zij leven hebben en wel in overvloed. Het is de stem van de veilige en vertrouwde relatie. Want de Herder kent de schapen en de schapen kennen de herder. Die goede stem kun je zeker binnenlaten in je leven. Die stem bouwt op en geeft rust en veiligheid. Die stem resoneert met je diepste innerlijk en breng harmonie in je leven.

Maar er zijn ook de schadelijke stemmen van indringers, dieven en bedriegers, Hun invloed is schadelijk: ze komen om te roven en te vernietigen, zegt Jezus. Het is de onveilige stem van een vreemde, die niet resoneert met je diepste innerlijk. Het zijn de stemmen die verdeeldheid en verwarring brengen, die gewelddadig zijn en je bang maken. Die stemmen moet je niet binnenlaten en er niet naar luisteren.

De manier waarop de verschillende stemmen tegenwoordig tot ons komen, is niet alleen via de voordeur van onze woning, maar vooral via de deur van de media en de sociale media op onze mobiele telefoon en onze computer. Daar komen allerlei stemmen en boodschappen tot ons. En niet alles is opbouwend. Niet alles is gekenmerkt door het goede, ware, schone en edele. Veel is ook schadelijk en ondermijnend. En daarom moet je ook zorgvuldig zijn met wat je via de deur van de sociale media bij je binnenlaat.

Laten we nog bij een ander kenmerk van een deur stilstaan. Via een deur kun je namelijk twee kanten op: je kunt erdoor naar binnen, maar ook naar buiten. En beide hebben we nodig. Soms verlangen we ernaar om via een deur ergens binnen te mogen komen en ons welkom te voelen. Op andere momenten willen we via een deur juist naar buiten, omdat we ons op de plek waar we ons bevinden juist opgesloten of beperkt voelen.

Wanneer Jezus in het evangelie zegt dat Hij de deur is, spreekt Hij ook over allebei de richtingen: naar buiten en naar binnen. Bijzonder is dat Hij eerst spreekt over naar buiten gaan: als Herder roept Hij zijn schapen bij hun naam en leidt ze naar buiten, zo zegt Hij. Daarna gaat Hij voor hen uit.

Deze beweging naar buiten laat zien dat Jezus ons kennelijk allereerst wil bevrijden. Hij wil ons losmaken uit de negatieve, schadelijke situaties waarin we vastzitten. Denk daarbij aan alles wat ons klein en gevangen houdt: angst, pijn, egoïsme, verdeeldheid, verslavingen en andere dwangmatige gedragspatronen. Uit al die dingen wil Hij ons naar buiten leiden. Jezus is de deur naar meer vrijheid. Hij bevrijdt ons uit angst en egoisme, uit verdeeldheid en conflict, uit chaos en verwarring. Hij leidt ons naar vrede.

En daarmee komen we bij de tweede richting: de richting naar binnen. Jezus is namelijk ook de deur naar binnen. Nadat Hij ons bevrijdt uit het negatieve en doodse, brengt Hij ons binnen in het positieve en levende: het leven in liefdevolle verbondenheid met God. Hij zegt als het ware: via Mij kun je thuiskomen. Bij God, die je leert kennen als een liefdevolle Vader. Bij andere mensen, die je gaat zien als broers en zussen. En bij jezelf, waar je ontdekt dat je het beeld van God draagt en dat Gods Geest in je woont.

Toch vergeten we die deur vaak, die deur naar Gods aanwezigheid. Daardoor blijven we soms opgesloten in ons oppervlakkige kleine wereldje. We leven dan niet vanuit de geestelijke ruimte van Gods liefde. We leven dan oppervlakkig, denken vooral aan onszelf, en verliezen uit het oog wat echt belangrijk is — voor onszelf én voor anderen. Dan kan het leven leeg aanvoelen, alsof er iets ontbreekt.

Maar Jezus blijft dan zeggen: “Ik ben de deur.” Wie door Hem naar buiten en naar binnen gaat, vindt redding, ruimte, voedsel, een thuis — leven in overvloed. Leven in verbondenheid met God, met elkaar en met ons diepste zelf.

Die uitnodiging geldt voor iedereen. Jezus roept ieder van ons bij naam en nodigt ons uit om zijn stem steeds beter te leren kennen en Hem te volgen. In dat luisteren ligt onze roeping en bestemming: Hij roept ons naar een voller leven, leven vanuit zijn Geest. Sommigen roept Hij bovendien op een bijzondere manier, om hun leven helemaal in dienst te stellen van Hem en zijn Blijde Boodschap. Op Roepingenzondag staan we daar speciaal bij stil en bidden we voor die roepingen — tot priester, diaken of religieus leven. Zo blijven er mensen die, als teken van de Goede Herder, hun leven lang anderen proberen te helpen de deur te vinden van Christus, die toegang geeft tot echte verbondenheid met God, met elkaar en ons diepste zelf.

Het beeld van Jezus de goede Herder in de Sint Jansonthoofdingkerk in Liempde